Terapia tlenowa przeznaczona jest praktycznie dla wszystkich, niezależnie od płci) wieku, zawodu czy stanu zdrowia.

     Mogą korzystać z nej ludzie zdrowi, którzy chcą opóźnić procesy starzenia, się i zachować sprawność na długie lata (według niemeckich badań, osoby regularnie korzystające z terapii tlenowe}. żyją średnio o 10 lat dłużej
     Mogą używać jej również osoby, które chcą pozbyć się zbędnych kilogramów lub obniżyć poziom cholesterolu czy kwasu moczowego we krwi. Terapia jest też bardzo użyteczna dla sportowców chcących podnieść wydajność organizmu. - w zależności od wytrenowania organizmu od 10 do 90%. ( korzystają z niej piłkarze VfB Stuttgart kolarze grupy Telekom, niemieccy lekkoatletyczni mistrzowie olimpijscy i świata). Natomiast dla osób narzekających na najrozmaitsze bóle i schodzenia, terapia tlenowa może być prawdziwym zbawieniem.

• KOBIETY- terapia tlenowa jest niezastąpioną formą " kosmetyki od wewnątrz " która powoduje ze skóra wygląda jak alabaster. Nie widać na niej zmęczenia i nie tworzą się zmarszczki Od wielu lat z terapii tlenowej korzystają aktorki i piosenkarki (m. i in. Tina Tuwner). Ich zdaniem to najlepszy sposób na zachowanie urody i dobrego samopoczucia na długie lata.
• MĘŻCZYŹNI - co jest największym problemem polskich mężczyzn na przełomie XX i XXI wieku? Otyłość, słaba wydolność układu krążenia i wysoki poziom cholesterolu we krwi. Wszystko do zlikwidowania. Tlen potrafi poprawić kondycję nie tylko sportowcom.
• BIZNESMENI - aktywni ludzie potrzebują tlenu więcej, niż może im dostarczyć oddech, Czy to przypadek, że 80% amerykańskich milionerów nie dożywa sześćdziesiątki? Winne są warunki pracy, hałas, brak światła słonecznego, zanieczyszczenia środowiska, złe nawyki w odżywianiu, zbyt duża ilość wypalanych papierosów, alkoholu lub filiżanek kawy, to wszystko ogranicza dopływ świeżego tlenu do organizmu. Na szczęście jest na to radą - terapia tlenowa..
• SPORTOWCY - terapia tlenowa uznawana jest coraz częściej za doskonalą formę dopingu bez użycia chemii można zwiększyć wydolność organizmu wyczynowego sportowca o około 10%. Korzystają z me} hokeiści, kolarze, lekkoatleci, żużlowcy oraz piłkarze. Udogodniono u zawodników korzystających z treningu tlenowego daje się zaobserwować umocnienie systemu immunologicznego, obniżenie częstotliwości konfzszji i ich szybsze leczenie. Zawodnicy nie mają zakwaszenia mięsni, szybciej też regenerują siły.
• STUDENCI - podobnie jak w przypadku biznesmenów szybkie tempo życia, stres, używki w połączeniu ze zwiększonym wysiłkiem umysłowym powodują zwiększone zapotrzebowanie na tlen. Badania na uczniach i studentach intensywnie uczących się trudnych partii materiału dowodzą że przebywanie w dotlenionych pomieszczeniach znacząco zwiększa wydolność umysławą człowieka. Pod dobroczynnym wpływem tlenu szybciej zapamiętujemy fakty, dłużej potrafimy je przechowywać w mózgu i łatwiej je kojarzymy.
• OSOBY STARSZE - czyż nie zawsze człowiek marzył o wynalezieniu eliksiru młodości? Teraz marzenia się spełniają. Profilaktyczne stosowanie tleny opóźnia proces starzenia się organizmu i pozwala zachować sprawność fizyczną i umyśloną na dlugie lata. W przypadku charakterystycznych dla ludzi starszych problemów z aparatem ruchowym, kłopotów z układem ruchowym, kłopotów z układem krwionośnym albo pokarmowym, czy też wszelkich innych schorzeń złośliwych, terapia tlenowa jest skutecznym uzupełnieniem leczenia metodami tradycyjnymi. Czasem bywa niezastąpiona..

TERAPIA TLENOWA JEST DLA:

• Zdrowych
  • profilaktycznie, aby zachować zdrowie i odmłodzić organizm,
  • chcących opóźnić procesy starzenia i poprawić urodę od "środka"
  • którzy chcą zrzucić zbędne kilogramy, obniżyć poziom cholesterolu i kwasu moczowego we krwi
• Sportowców
  • chcących podnieść wydolność organizmu
• Chorych
  • Deficyt tlenu oznacza, że komórki organizmu i tkanek nie mogą dostatecznie wykonywać swoich funkcji, ponieważ me są dostatecznie zaopatrzone w tlen. To niewystarczające zaopatrzenie w tlen może mieć różne przyczyny:

Schorzenia dróg oddechowych.

     Najczęściej pobieranie tlenu jest utrudnione przez częściowo zamknięte lub zwężone drogi oddechowe. Według niemieckiej Ligi d&. Zwalczania Chorób Dróg Oddechowych na schorzenia związane z tymi dolegliwościami, takie jak astma i chroniczny bronchit cierpi 8-10 % ludności.
     Również redukcja powierzchni płuc przyczyniającej się do wymiany gazowej jak i zmniejszona rozciągliwość płuc ograniczają pobieranie tlenu np., w wyniku pooperacyjnego ubytku pęcherzyków płucnych, przy rozedmie płuc lub poprzerastania płuc bliznami. Dyfuzja tlenu z puuc do krwiobiegu może być również ograniczona przez zgrubiałe ścianki pęcherzyków płucnych, w ten sposób, że tlen zgromadzony w pęcherzykach płucnych nie jest pobierany.

Problemy z ukrwiemem

     Naczynia krwionośne mogą być zablokowane lub zwężone, w ten sposób, że tlen zawarty we krwi nie jest dostarczany do komórek organizmu.

Choroby serca.

     Serce również może powodować niedobory tlenu. Wszystkie schorzenia takie jak: problemy z zastawką, mięśniem sercowym i zawały serca są przyczyną zmniejszenia się efektywności pracy serca i spowolnieniem transportu tlenu we krwi.

SYMPTOMY NIEDOBORU TLENU

     Pierwsze wskazówki mówiące o niedoborze tlenu w organizmie są nieszkodliwe ale zauważalne:

• znużenie,
• zmęczenie,
• osłabienie przez dłuższy okres czasu,
• wyczerpanie przy małym wysiłku,
• krótki oddech,
• uczucie "braku powietrza".

     Podczas dłuższego trwania tych symptomów pacjent powinien bezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W zależności od rodzaju i stopnia schorzenia można stosować różne metody i kombinacje leczenia. Oprócz podstawowej terapii tlenowej, potrzebna jest zmiana pewnych nawyków np., rezygnacja z palenia papierosów, terapia ruchowa ćwiczenia gimnastyczne oddechowe.

     Zgodnie z zaleceniami Niemieckiego Towarzystwa Pulmonologii i Gruźlicy w następujących schorzeniach może występować wskazanie do stosowania długoczasowej terapii tlenowej:

1. chroniczne zapalenie oskrzeli i astma oskrzelowa,
2. mukowiscydoza,
3. schorzenia naczyń wieńcowych,
4. po zawale,
5. spowodowane niedokrwieniem mięśnia sercowego, arytmie,
6. niedo- i nadciśnienie tętnicze krwi,
7. niedokrwienie kończyn,
8. niedokrwienie mózgu,
9. trudności w koncentracji,
10. stan po epilepsja
11. migreny,
12. depresja
13. niedokrwienie siatkówki,
14. zakłócenia równowagi
15. otłuszczenie wątroby, również po chorobie alkoholowej,
16. chroniczne stany zapalne,
17. terapia towarzysząca przy schorzeniach złośliwych,
18. stwardnienie rozsiane,

     U osób ze schorzeniami aparatu ruchowego po tlenoterapii następuje poprawa dokrwienia ograniczonych funkcjonalnie mięśni, wzmocnienie ich, odciążenie kości i stawów a w wyniku tego redukcja bólu.

     U osób ze schorzeniami przemiany materii: cukrzyca lub hyperlipidemia poprzez poprawę aerobowej wydolności przyspiesza się przerób pośrednich produktów przemiany materii

Pojemność płuc

     W płucach dorosłego człowieka pomieścić się może około 5 l. powietrza. Tyle więc wynosi tzw. pojemność całkowita płuc. Z tej ogólnej ilości około 1 l. powietrza zawsze pozostaje w płucach, nawet po najgłębszym wydechu., ponieważ i wtedy nie są one rozciągnięte. Jest to tzw. powietrze zalegające. Objętość powietrza, które wchodzi do płuc przy spokojnym wdechu nosi nazwę powietrza oddechowego i wynosi ok. 0,5 l.
     Przy maksymalnym wdechu możemy wciągać do płuc dodatkowo (ponad powietrze oddechowe) około 1,5 - 2 l. Jest to powietrze uzupełniające (rezerwowa pojemność wdechowa).
     Dodatkowa ilość powietrza, jaką możemy wydalić z płuc przy maksymalnym wydechu (po zwykłym biernym wydechu) nazywa się powietrzem zapasowym (rezerwowa pojemność wydechowa) i wynosi również ok- 1,5 l.
     Pojemnością życiową płuc nazywamy największą ilość powietrza, jaką można wydalić z płuc po maksymalnym wdechu. Składa się na nią powietrze zapasowe, powietrze oddechowe i powietrze uzupełniające. Prawidłowa pojemność życiowa wynosi u mężczyzny ok. 3,5 - 4 l., u kobiety nieco mniej.
     Gdy oddychamy spokojnie, tylko około 2/3 powietrza oddechowego, a więc około 350 cm³ wchodzi przy każdym wdechu do pęcherzyków płucnych. Reszta pozostaje w drogach oddechowych i nie bierze udziału w procesie utleniania krwi. Przestrzeń wypełnioną powietrzem nie biorącym udziału w wymianie gazowej nazywamy przestrzenią martwą. Pojemność przestrzeni martwej wynosi ok. 150 ml.

Wymiana gazów w płucach.

     Skład chemiczny powietrza atmosferycznego, które wdychamy do płuc jest stały i wynosi: 20,93% tlenu, 0,03% dwutlenku węgla, 79,04% azotu wraz z domieszką gazów szlachetnych, jak argon, krypton, hel i ksenon.
     We krwi odpływającej z płuc znajdują się te same gazy co w powietrzu atmosferycznym: tlen, dwutlenek węgla, azot i para wodna, lecz w innych proporcjach ilościowych: 13% tlenu, 5,3% dwutlenku węgla, 74,9% azotu.
     W płucach zachodzi wymiana gazów między powietrzem wypełniającym pęcherzyki z krwią, która przepływa w oplatające je naczyniach włosowatych.

DŁUGO CZASOWA TERAPIA TLENOWA

     Długo czasowa terapia zdobyła sobie stałe miejsce w programie leczenia pacjentów z chronicznymi stanami. Międzynarodowa akceptacja została potwierdzona w 1989 r., na "Word Congress on Home Care" w Rzymie. Sukcesy lecznicze zostały opisane i potwierdzone w wielu opracowaniach (1980 NOTT - Noctunsal Oxygea Therapy Trial Group; 1981 MRC-MedicałResearchCauncił)